• (031)  3781 4635
  • فروش دستگاه حضور و غیاب
  • info[at]arman-ap.com
  • به وبسایت شرکت آرمان اندیش خوش آمدید

    فروشگاه اینترنتی آرمان اندیش - دستگاه حضور و غیاب | ساعات کار موظفی کارمندان

    ساعات کار موظفی کارمندان

    ساعات کار موظفی کارمندان :

    ساعات کار موظفی بر اساس مواد 51 و 52 قانون کار تعیین میگردد. ساعات کاری یعنی آن مقدار زمانی که کارگر یا کارمند، وقت و انرژی خود را در اختیار کارفرما قرار داده و به انجام کار مشغول می‌شود.میزان ساعاتی که به کار اختصاص داده می‌شود، نباید از 8 ساعت بیشتر شود. ساعاتی که کارگر وقت صرف می‌کند تا برای انجام کار آماده شود، مثل تعویض لباس یا آماده کردن ماشین آلات مربوطه، شامل ساعات کاری می‌شود. اما زمانی که صرف خوردن ناهار، شام و صبحانه می‌شود، شامل ساعات کاری نمی‌شود مگر این که در یک کارگاه پیش از شروع فعالیت، قرارداد روند کار به نوعی دیگر باشد که در این صورت لازم است روندی که از پیش تعیین شده است، اجرا شود.

     این ساعت ها در هر ماه و هر سال متفاوت است. به دلیل اینکه ماه ها 30 روزه یا 31 روزه هستند یا اینکه تعطیلی های ملی و مذهبی در ماه های مختلف وجود دارد ، این ساعات برای هر سال متغیر خواهد شد.

    طبق ماده 59 قانون اداره کار اگر ساعات کاری کارگران بیشتر از حد مشخص شده باشد ، به کارگران اضافه کاری تعلق میگیرد. حداکثر ارجاع اضافه کار در تبصره ماده ۵۹ قانون کار ۴ ساعت در روز است.

    ساعات کار قانونی چگونه حساب میشود؟

    ساعات کار موظفی سال بدین روش محاسبه میشود:

    • ابتدا روزهای غیر تعطیل آن ماه را بدست آورید.
    • عدد بدست آمده را در 7.33 ضرب کنید.
    • عدد حاصل تعداد ساعات موظفی است که برای ماه های مختلف متفاوت است.

     

    روز کاری، شب کاری و کار مختلط:

    بر اساس ماده 53 قوانین کار، کار روز به کاری گفته می‌شود که مابین ساعات 6 بامداد الی 22 باشد و کار شب بین ساعات 22 الی 6 بامداد قرار گیرد. در ماده 58 قوانین کار برای هر ساعت شب کاری، به کارمندان غیر نوبتی 35 درصد بیشتر از مزد ساعت کار معمولی داده می‌شود. کار مختلط به کارهایی گفته می‌شود که ساعاتی از اشتغال به آن در روز و ساعاتی در شب قرار می‌گیرد.

    اگر کارفرما آغاز کار را ساعت شش صبح و پایان را ساعت دو بعد از ظهر در نظر بگیرد تا 8 ساعت کار به اتمام رسد و در نوبت بعدی از ساعت دو بعد از ظهر تا ساعت ده شب یک سری کارگر برای اشتغال به کار گیرد، هر یک از این دو نوبت، روزانه به حساب می‌آیند و در این صورت لازم نیست به کارگرانی که نوبتی نیستند 35 درصد علاوه بر دستمزد (به عنوان اضافه شب کاری) پرداخت شود.

    هنگامی که نوبت عصر برای کارگر از ساعت چهار بعد از ظهر آغاز شود و در ساعت دوازده شب تمام شود، این شیفت بر اساس قوانین موجود، مختلط به حساب می آید و کارفرما باید برای آن دو ساعت کار در شب (از ساعت ده شب تا دوازده شب) همراه با مزد معمولی، 35 درصد هم اضافه برای کار در شب به کارگر پرداخت کند.

    گر نوبت کاری یک کارگر هم در روز و هم در شب باشد، زمانی که شامل نوبت کاری نشود و در شب به انجام کار بپردازد، می‌بایست 35 درصد مازاد برای شب کاری دریافت کند.

    کارگرانی که غیر نوبتی هستند و همیشه در هنگام شب به انجام کار می پردازند، اگر به جای جمعه شب که در هفته تعطیل است یک شب دیگر را به طور مداوم به عنوان تعطیلی برگزینند و جمعه شب ها را به انجام کار بپردازند، بر اساس ماده 62 قوانین کار و تبصره های مربوط به آن، نسبت به دیگر کارگران که در زمان های متفاوتی در شبانه روز مشغول به انجام کار هستند علاوه بر گرفتن 35 درصد اضافه برای شب کاری (ماده 58)، از 40 درصد اضافه دستمزد پیش بینی شده که در ماده 62 قوانین کار آمده است نیز برخوردار می‌شوند.

    یک کارگر غیر نوبتی برای هر یک ساعت کار اضافی در شب در نهایت 75 درصد اضافه بریک ساعت دستمزد عادی، حقوق دریافت می‌کند.